Tuesday, 8 November 2011

അനാഥയാകുന്ന നീ

ദൂരം അളക്കുവാന്‍ എന്നെ വേണം
ഞാന്‍ ഇല്ലായെങ്കില്‍ ദൂരം എങ്ങിനെ അളക്കും
ദൂരം അളന്നു തുടങ്ങും വരെ
ദൂരം നിശ്ചയിക്കും വരെ നിലകൊള്ളണം

രൂപം ഇല്ലാതായ തലയില്‍
ശ്വസിക്കാന്‍ ഒരു മൂക്ക് കൂടി
കാണുവാന്‍ രണ്ടു കണ്ണ് കൂടി
കേള്‍ക്കുവാന്‍ രണ്ടു കാതു കൂടി
ഇനി എന്ന് ഉണ്ടാവും എന്ന് നീ
തിരക്കിയതെന്തിനു

രാവുകള്‍ നന്നാക്കുവാന്‍ രാവിലെകളുടെ
കഠിന ശ്രമം കൊണ്ട പ്രതീക്ഷകളുടെ
വിയര്‍പ്പിന്‍ തുള്ളികള്‍ കരിഞ്ഞു
വീണതും നിന്‍ മാറില്‍

സമയം ഇറക്കി വെക്കുവാന്‍
വെളിച്ചം പടിഞ്ഞാറേ മൂലയില്‍
ചെന്ന് വീണതോ ചെന്നടിഞ്ഞതോ
ഒന്നുമറിയാതെ വന്നു വീണു നീ
പായില്‍ കരഞ്ഞു തീര്‍ത്തതും
പകലിന്റെ കാഴ്ചകള്‍
അസ്തമനം തന്ന മൂകത
ഉറങ്ങുവാനായി നീ എടുത്ത നേരങ്ങള്‍
ചിതറിയ ചിന്തയില്‍ തട്ടി പരിഭവം
പൊഴിഞ്ഞ ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്ന് ചുവപ്പ്
നീരിന്‍ പൊടികള്‍ തുടച്ചു മാറ്റിയോളിക്കുന്നതെന്തിനു
നിന്നിടം നീ ഒളിക്കുന്നു
മുഖം മറക്കുന്നു
പിന്നെയും നിന്നില്‍ നിറയുന്നത്
നിന്നിലില്ലാതായ ഭാവങ്ങളുടെ
അനാഥമായ ഭാവങ്ങളുടെ
തണുത്ത മരവിപ്പ് മാത്രം

No comments:

Post a Comment